«ΝΕΑ ΚΥΨΕΛΗ ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ»
Νέα Κυψέλη, Λαχανά 85, 15 Ιουλίου 1943, Το σπίτι, Ο κήπος, Τα καλοκαίρια, Η γειτονιά, Η κυρα-Μαίρη, Η κυρα-Αντιγόνη, Η Καίτη, Η Παλάσα, Ο Χρήστος, Ο Παντελής, Ο Μαρίνος, Ο Γεράσιμος, Ο Νίκος, Ο Σωτήρης, Η Αγγελικούλα, Η Ρηνούλα, Η Ρένα, Η Δήμητρα, Η κυρα-Λαμπρινήμ Η Δελβίνου, Η Οστρόβου, Η κυρα-Αφροδίτη, Ο κυρ Αντώνης, Η Ούλεν, Ο φούρνος, Ο Μιχαλάκης, Το Σχέδιο Μάρσαλ, Η Ιόνιος Σχολή, Το γεφυράκι, Ο Γιάννης και ο Πέτρος, Η πλατεία, Το «Αττικόν», Του Κασίμη, Η βάνα, Η Μαίρη, Το βουνό, Ο Κορολόγος, Ο Προφήτης Ηλίας, Τα μεσημέρια, Το πλυσταριό, Οι Κόκκινοι Δαίμονες, (Κου Δυο), Του Τσούκνικα, Η κυρία Ευγενία, Ο κυρ Αργύρης, Η Βεατρίκη, Το πιάνο, Το Ωδείο Αθηνών, Η Πειραιώς, Η Ομόνοια, Τα Χαυτεία, Η Βερανζέρου, Οι λούστροι, Το Λαύριο, Η ωραία Ζίτσα, Το «Green Park», Το «Άλσος», Το «Rex», Λαχανά, Λαζαράδων, Φαέθοντος, Βελβενδούς, Πλατεία, Οδός Κυψέλης, Κοδριγκτώνος, Πατησίων, Πανεπιστημίου, Ο Άγνωστος Στρατιώτης, Ο Βασιλικός Κήπος, Οι Στύλοι του Ολυμπίου Διός, Συγγρού, Το Δέλτα, Η Αεροπορία, Ο Ζέφυρος, Ο Μπάτης, Το Έδεμ, Ο Άλιμος, Η ΤΑΕ, Η Νέα Υόρκη, Η Νέα Υόρκη, Η Νέα Υόρκη, Η Νέα Υόρκη, Η Νέα Υόρκη, 726 St. Peter Street, Το Preservation Hall, Η Preservation Hall Jazz Band, Η Νέα Ορλεάνη, Η Media Luz, Η Βουλιαγμένη, Το The Fucking Fifties, Το Texas, To «Flowers», Το Ψυχικό, Η Νέα Κυψέλη, Στη Νέα Ορλεάνη.
Κείμενα-Φωτογραφία: Χρήστος Ζουλιάτης
Στη ιστορική συναυλία του στον Λυκαβηττό το 1997, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, διάβασε ένα κείμενο που έκανε πολλούς να δακρύσουν. Περιέγραψε τη ζωή του σε 98 λέξεις και έμοιαζε, για κάποιον που το άκουγε, σαν να διαβάζει σελίδα από τηλεφωνικό κατάλογο.
«Η βραδιά απόψε έχει τίτλο Νέα Κυψέλη Νέα Ορλεάνη. Κάποια στιγμή αποφάσισα να γράψω ένα τραγούδι για τη σχέση Νέας Κυψέλης Νέας Ορλεάνης. Εγώ γραφω μ΄αυτόν τον τρόπο, δηλαδή, βάζω τις σκέψεις μου σ΄ένα χαρτί και μετά τις οργανώνω, τις συμπυκνώνω μέχρι να γίνουν τραγούδι. Αυτές δεν κατάφερα να τις συμπυκνώσω, τις άφησα έτσι χύμα. Αυτό το κομμάτι, λοιπόν, έχει τίτλο Νέα Κυψέλη Νέα Ορλεάνη είναι αχαρακτήριστο, δηλαδή, δεν είναι τραγούδι, ούτε ποίημα, ούτε πρόζα... ο Θεός ξέρει...»
Νέα Κυψέλη, Λαχανά 85, 15 Ιουλίου 1943, Το σπίτι, Ο κήπος, Τα καλοκαίρια, Η γειτονιά, Η κυρα-Μαίρη, Η κυρα-Αντιγόνη, Η Καίτη, Η Παλάσα, Ο Χρήστος, Ο Παντελής, Ο Μαρίνος, Ο Γεράσιμος, Ο Νίκος, Ο Σωτήρης, Η Αγγελικούλα, Η Ρηνούλα, Η Ρένα, Η Δήμητρα, Η κυρα-Λαμπρινήμ Η Δελβίνου, Η Οστρόβου, Η κυρα-Αφροδίτη, Ο κυρ Αντώνης, Η Ούλεν, Ο φούρνος, Ο Μιχαλάκης, Το Σχέδιο Μάρσαλ, Η Ιόνιος Σχολή, Το γεφυράκι, Ο Γιάννης και ο Πέτρος, Η πλατεία, Το «Αττικόν», Του Κασίμη, Η βάνα, Η Μαίρη, Το βουνό, Ο Κορολόγος, Ο Προφήτης Ηλίας, Τα μεσημέρια, Το πλυσταριό, Οι Κόκκινοι Δαίμονες, (Κου Δυο), Του Τσούκνικα, Η κυρία Ευγενία, Ο κυρ Αργύρης, Η Βεατρίκη, Το πιάνο, Το Ωδείο Αθηνών, Η Πειραιώς, Η Ομόνοια, Τα Χαυτεία, Η Βερανζέρου, Οι λούστροι, Το Λαύριο, Η ωραία Ζίτσα, Το «Green Park», Το «Άλσος», Το «Rex», Λαχανά, Λαζαράδων, Φαέθοντος, Βελβενδούς, Πλατεία, Οδός Κυψέλης, Κοδριγκτώνος, Πατησίων, Πανεπιστημίου, Ο Άγνωστος Στρατιώτης, Ο Βασιλικός Κήπος, Οι Στύλοι του Ολυμπίου Διός, Συγγρού, Το Δέλτα, Η Αεροπορία, Ο Ζέφυρος, Ο Μπάτης, Το Έδεμ, Ο Άλιμος, Η ΤΑΕ, Η Νέα Υόρκη, Η Νέα Υόρκη, Η Νέα Υόρκη, Η Νέα Υόρκη, Η Νέα Υόρκη, 726 St. Peter Street, Το Preservation Hall, Η Preservation Hall Jazz Band, Η Νέα Ορλεάνη, Η Media Luz, Η Βουλιαγμένη, Το The Fucking Fifties, Το Texas, To «Flowers», Το Ψυχικό, Η Νέα Κυψέλη, Στη Νέα Ορλεάνη.
Ο ΙΔΙΟΣ ΓΡΑΦΕΙ: «Είναι το υλικό για ένα πιθανό τραγούδι με τον ίδιο τίτλο που δεν γράφτηκε και που μάλλον δεν θα γραφτεί. Αφορά τη συνεργασία μου με τους Preservation Hall Jazz Band από τη Νέα Ορλεάνη. Αν είχε μουσική δεν ξέρω πώς θα ήταν αφού δεν την έχω γράψει. Το κείμενο αυτό διαβάστηκε στον Λυκαβηττό και στην Πάτρα ενώ η μπάντα έπαιζε τα Θερινά Σινεμά μέχρι εκεί που αρχίζω να λέω Ν. Υόρκη, Ν. Υόρκη κ.λ.π.
Μετά παίξανε το St. James Infirmary ενώ εγώ έφευγα από τη σκηνή. Κάπως έτσι πρέπει να το φανταστούν και οι αναγνώστες σας. Όχι σαν ένα σκέτο κείμενο (κάντε κάτι)».
**********************************************************************************************************
**********************************************************************************************************
Μετά το θάνατο του Λουκιανού, η φίλη Αρσινόη Βήτα έγραψε: «Αχ Λουκιανέ μας! Πάντα θα γυρίζω με ένα κρυφό νοσταλγικό δάκρυ στη γωνιά μου τη φοιτητική. Τότε που με έπαιρνες από το χέρι και μου έδειχνες, πως η μουσική ξαστερώνει, ξεκουράζει το μυαλό και την ψυχή, πως η νεότητά μας είναι μια επιλογή».
