Vangelis Petsalis

Vangelis Petsalis was born in Corfu in 1965. He took his piano lessons in the Conservatoire of the Philharmonic Society of Corfu. Since he was very young, he had an increasing interest in composing and at the age of 12 he could perform his own compositions among the advanced piano repertoire. He completed his studies in orchestration & composition in Athens in the class of the composer J. Papadatos. He has composed piano works, works for mixed choir & for orchestra, as long as music for theatre. In 1996 the Italian record company Arcadia/Agora published his first Symphony and other orchestral & piano works in a CD with a worldwide distribution, with the participation of the Symphony Orchestra of Bulgaria under the direction of A. Panayotopoulos.

The American company of introduction and promotion of records Records International, one of the greatest and most valid on Internet, referring to this CD, commented: This young Greek composer writes lushly tuneful, colourful music in a vivid, neo-romantic vein… A very personal voice and a very enjoyable disc.(RI catalogue July 98).

He was also commissioned to compose for the famous violinist Sergei Krylov and in 1997 S.Krylov and the Camerata under the direction of A. Myrat presented his Concertino Narrativo for violin, piano and string orchestra in Megaron hall in Athens. He also has recorded his works with the National Symphony Orchestra of ERT under the direction of M. Logiadis.

In 2000 he was ordered the composition of a piece for clarinet and strings by the Orchestra of Colours. In March 2001, this certain piece, under the title Arguments for clarinet and strings was presented at the Hellenic American Union with M Logiadis conducting the above Orchestra and the world-wide awarded Spyros Mourikis,as a clarinet soloist. In February 2003 the Greek State Orchestra of Athens presented his work “Harp on the same Strings” in a concert organized by the Union of Greek composers.

Many mass media in Greece and abroad have made benevolent references to his work(Eleftheros Typos Sunday Issue,Eleftherotypia,Kathimerini,Studio A,La Cultura,L`Avvenire,Jazz&Jazz etc)and have broadcasted a wide range of his production( Classical Discoveries,Radio Vaticana Musica,Public Radio Television of Connecticut,Digital Broadcasting Channel DBC Swiss,Era3,Athens 9.84 etc) .MP3.com`s Classical recommendations, referring at his Adagio for Strings No1, wrote at their site’s homepage: “Emotional and melancholic, this adagio by composer Vanghelis Petsalis will tug at your heartstrings like a Samuel Barber or John Williams composition!”

Olympic Airways of Greece have included in their Classical program his music and have dedicated a special article on the composer in their issue which is given in the flights to their customers.

In May 2003 he was invited in U.S.A where he had an interview and presentation of his entire work at Princeton’s University radio station WPRB in the program “Classical Discoveries” by the prof.Marvin Rosen (28/5/2003) while at 31/5/2003 some of his preludes where presented in a concert which Marvin Rosen gave at Bristol Chapel of Westminster Conservatory of Music at Rider University N.J.

In January 2004 his Adagio for Strings No1 was performed in the Megaron Hall of Thessalonica with Adrian Sunshine conducting the Greek State Orchestra of Thessalonica in a world premiere with great success.

During the season 2005-2006 the Modern Theatre of Athens Alkyonis presents the play “Dance of Death” by Strindberg under the direction of G. Messalas and music by V. Petsalis.

For this work, theatre critic G.Georgousopoulos wrote: “…the talented composer Vangelis Petsalis is a real apocalypse .He composed outstanding music for the play with significant depth”( newspaper NEA 7/11/2005)

During summer 2006 he presented new Orchestral works at the Tinos Festival and in Athens (D.Plakentias Megaron ,Vouliagmeni lake) with the Symphony Orchestra of Bulgaria under the direction of A. Panayotopoulos.

In July 2008 he recorded his 2nd Symphony with National Symphony Orchestra of Bulgarian Radio under the direction of A. Panayotopoulos. The recording was sponsored by Costopoulos foundation,Bodosakis foundation and National Hellenic Tourism Organization.

In 1997 he became member of the Union of Greek Composers.He was also appointed art director of the European Department of Symphony Orchestra of Bulgaria.

He has also studied medicine and he is a specialized doctor in Radiology.

Vangelis Petsalis:«Concertino Narrativo» for violin,piano and strings. Sergej Krylov violin, Stefania Mormone piano. The Camerata Orchestra of Megaron Hall Athens is conducted by Alexandros Myrat. Live at Megaron Hall Athens Greece.

Vangelis Petsalis:Corfu Nightscapes Timelapse «Adagio for Stars»
Adagio for strings No 1 Symphony Orchestra of Bulgaria 
Conducted by Alkis Panayotopoulos

Vangelis Petsalis:Symphonh No 2, Mario Agelov (piano), 

Conducted by Alkis Panayotopoulos

Βαγγέλης Πετσάλης. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1965.Σπούδασε πιάνο στην Παλαιά Φιλαρμονική Κερκύρας. Από μικρός έδειξε ενδιαφέρον στην σύνθεση και από 12 ετών παρουσίαζε ως σολίστας και δικά του έργα στο ρεπερτόριο της πιανιστικής φιλολογίας. Ολοκλήρωσε τις μουσικές του σπουδές με ενoρχήστρωση & σύνθεση στην Αθήνα, στην τάξη του συνθέτη Ι. Παπαδάτου. Έχει συνθέσει έργα για πιάνο, για μικτή χορωδία, για ορχήστρα καθώς και μουσική για το θέατρο.

Το 1996 η Ιταλική εταιρεία δίσκων “ARCADIA/AGORA” εξέδωσε την πρώτη του Συμφωνία καθώς και άλλα ορχηστρικά και πιανιστικά έργα τoυ σε ένα CD με την συμμετοχή της Συμφωνικής Ορχήστρας της Βουλγαρίας, υπό την διεύθυνση του Α. Παναγιωτόπουλου. Στο CD αυτό αναφερόμενη η Αμερικανική εταιρεία παρουσίασης και διακίνησης δίσκων Records Ιnternational (από τις μεγαλύτερες και εγκυρότερες του Internet) έγραψε μεταξύ άλλων ότι: «…ο νέος αυτός Έλληνας συνθέτης γράφει μουσική με μία μεθυστική τονικότητα γεμάτη χρώματα, που ρέει μέσα σε μία ζωντανότατη νεορομαντική φλέβα. Ένα πολύ προσωπικό ύφος και ένας απολαυστικός δίσκος» (RI Catalog, July 1998).

Του παραγγέλθηκε επίσης η σύνθεση ενός έργου για τον διάσημο βιολονίστα Sergei Krylov.Συνέθεσε έτσι, το Concertino Narrativo για βιολί, πιάνο και Ορχήστρα εγχόρδων το οποίο παρουσιάστηκε το 1997 στο Μέγαρο Αθηνών με σολίστ τον Sergei Krilof (βιολί), την Stefania Mormone (πιάνο) και την συνοδεία της Καμεράτα υπό την διεύθυνση του Α. Μυράτ. Έχει ακόμα ηχογραφήσει τα έργα του με την Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ υπό τη διεύθυνση του Μ. Λογιάδη. Το 2000 η Ορχήστρα των χρωμάτων του παρήγγειλε την σύνθεση ενός έργου για κλαρινέτο και Ορχήστρα εγχόρδων. Το έργο αυτό υπό τον τίτλο Arguments for clarinet and strings, παρουσιάστηκε το Μάρτιο του 2001 στην Ελληνοαμερικανική Ένωση με την Ορχήστρα αυτή, υπό την διεύθυνση του Μίλτου Λογιάδη και σολίστ τον πολυβραβευμένο Σπύρο Μουρίκη. Το Φεβρουάριο του 2003,ολοκληρώνοντας τις συνεργασίες του με τις πιο αξιόλογες Ελληνικές ορχήστρες, συνέθεσε το Harp on the same Strings για την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, η οποία και το παρουσίασε σε συναυλία υπό την αιγίδα της Ενώσεως Ελλήνων Συνθετών.

Πολλά μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό έχουν αναφερθεί στο έργο του (Ελ. Τύπος, Ελευθεροτυπία, Καθημερινή, Studio A, La Cultura, L Avvenire, Jazz & Jazz κτλ) και έχουν μεταδώσει τα έργα του (Radio Vaticana Studio A, Public Radio&Television of Connecticut,Digital Broadcasting Channel DBC Swiss, EΡΑ3, Αθήνα 9.84), ενώ η ΜΡ3 διαθέτει προσωπική σελίδα γι αυτόν στην διεύθυνσή της στο Internet (http://www.myspace.com/Petsalis) μέσω της οποίας χιλιάδες χρήστες έχουν αγοράσει την μουσική του. Στο διεθνές αυτό site για την παγκόσμια μουσική σκηνή, το έργο Αdagio for Strings No1 ήταν πρώτο για πολλές εβδομάδες στα charts της κλασικής μουσικής ενώ στην κεντρική σελίδα της για την Κλασσική Μουσική η MP3, αναφερόμενη στο Adagio for Strings No1,έγραψε: «Συναισθηματικό και μελαγχολικό, αυτό το Adagio του συνθέτη Βαγγέλη Πετσάλη θα αγγίξει τις πιο ευαίσθητες χορδές σας».

Το Πανεπιστήμιο του Princeton των ΗΠΑ τον προσκάλεσε στην Νέα Υόρκη όπου τις 28/5/2003 του έκανε ένα εκτενές αφιέρωμα 2,5 ωρών στον μεγάλης εμβέλειας ραδιοσταθμό του στην εκπομπή “Classical Discoveries” του καθηγητή Marvin Rosen, ενώ τις 31/5/2003 στο Westminster Conservatory of Music of Rider University του ιδίου Πανεπιστημίου έγινε συναυλία με τα Πρελούδια για πιάνο που συμπεριλαμβάνονται στο CD της ARCADIA/AGORA.

Τις 23 Ιανουαρίου 2004 το Adagio No1 παρουσιάστηκε στο ελληνικό κοινό σε συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης από την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλoνίκης, υπό την διεύθυνση του Adrian Sunshine.

Την θεατρική σεζόν 2005-2006,το Μοντέρνο Θέατρο Αθηνών Αλκυονίς ανέβασε το έργο του Στρίντμπεργκ «Ο Χορός του Θανάτου» σε σκηνοθεσία Γ. Μεσσάλα και μουσική Βαγγέλη Πετσάλη. Αναφερόμενος στο έργο αυτό, ο κριτικός Θεάτρου Κ. Γεωργουσόπουλος έγραψε: «...ο ταλαντούχος μουσικός συνθέτης Βαγγέλης Πετσάλης πραγματική αποκάλυψη. Έγραψε συνταρακτική θεατρική μουσική βάθους πεδίου» ( «ΤΑ ΝΕΑ» 7/11/2005).

Το καλοκαίρι του 2006 παρουσίασε Ορχηστρικές συνθέσεις του στο Φεστιβάλ της Τήνου και στην Αθήνα (Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας, Λίμνη Βουλιαγμένης ) με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βουλγαρίας.

Τον Νοέμβριο του 2008,η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας της Σόφιας παρουσίασε σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση την Συμφωνία αρ.2 στην Sala Bulgaria στην Σόφια,σε μία συναυλία που οργάνωσε το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού επί τη ευκαιρία των εγκαινίων του Βουλγαρικού Τμήματος του Ιδρύματος στην Σόφια. Την Ορχήστρα διεύθυνε ο Άλκης Παναγιωτόπουλος και σολίστ στο πιάνο ήταν ο Παναγιώτης Γιαννακάκης.

Το 1997 έγινε μέλος της Ενώσεως Ελλήνων Μουσουργών.

Από τον Οκτώβριο του 1999 και για δύο χρόνια διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του Ευρωπαϊκού τμήματος της Συμφωνικής Ορχήστρας της Βουλγαρίας.

Έχει επίσης σπουδάσει Ιατρική και ειδικευτεί στην Ακτινοδιαγνωστική.

Vangelis Petsalis "Sonata Fantasia No 1 for piano " Piano: Angelika Papanikolaou

Official profile (fb) Vangelis Petsalis

Raed Mo

Ένα άγνωστο ντοκουμέντο στην Καλαμάτα, με διαφορά δύο χρόνων,  σχεδόν ίδιο με τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης, το Μάη του 36. Αντιγράφω το ρεπορτάζ όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε στο «Ριζοσπάστη» στις 10 Μάη του 1936. Το φύλλο της εφημερίδας είναι από το ψηφιακό αρχείο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος.

ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΝ ΤΑ ΠΟΛΥΒΟΛΑ

ΚΑΛΑΜΑΤΑ, 9 ΤΟΥ ΜΑΗ 1934

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 9 ΤΟΥ ΜΑΗ 1936

ΜΑΚΑΒΡΙΑ ΣΥΠΜΤΩΣΗ

Πριν δυο χρόνια – σαν χτες, 9 του Μάη 1934 – τα πολυβόλα θέριζαν τους εργάτες της Καλαμάτας. Σκοτώθηκαν εφτά εργάτες. Τα ονόματά τους: Ι. Κολιτσίδας, Α. Μαραγκουδάκης (αφήκε γυναίκα με πέντε παιδιά), Β. Γαργαντινός (λιμενεργάτης) και οι μυλεργάτες Π. Μπλίκος, Α. Μπάλας, Καπετανέας και η Κριτσέλη.

Γιατί;

Όπως αυτές τις μέρες, οι καπνεργάτες αγωνίζονται στα λιθόστρωτα των μακεδονικοθρακικών πόλεων, έτσι και το Μάη του 1934 πάλευαν οι λιμενεργάτες και μυλεργάτες της Καλαμάτας για το δίκιο τους και το ψωμί τους.

Καλαμάτα 9 του Μάη 1934.

Θεσσαλονίκη 9 του Μάη 1936.

Δυο ματωμένες μέρες.Read More

Gus Vali - A Greek in Dixieland

Gus Vali – Mr Greek Clarinet

His parents were Greeks from Marmaras of Asia Minor. He grew up in New York and as soon as the graduated from Manhattan College, he stated working as a professional musician. He set out spectacurarly playing saxophone, flute and clarinet in Big Bands such as the bands of Artie Swaw, Louis Prima, Ian Augoust, Jonny Long, Sonny Dunham. But his love of Greek music urged him to create his own band, a band which would play Greek music mostly but with an American aspect. The first recording  took place in New York in 1958 and it was the dreamy “Marocco”. For the next fifteen years, Gus Vali and his band would be in great demand and they would appear in all major clubs of USA and Canada. The basic musicians of Gus Vali band, were the bassist Louis Barreiro, the percussionists Chet Amsterdam and John Yalenezian and the pianist and producer Norman Gold. The band accompanyied many Greek and foreign singers such as Stavros Tzouanakos, Iordanis Tsomides, Milton Stamos, Petros Nikolaou, Chr. Christopoulos and many others. Gus Vali is perhaps the most interesting and inscrutable case of Greek-American musician since the 60’s, but his work is ignored in Greece. Today Gus Vali lives in New York.

 Ο δίσκος αυτός κυκλοφόρησε στη Νέα Υόρκη, προς το τέλος της δεκαετίας του '50 και είχε τα παρακάτω τραγούδια:

  1. THE SAINTS (P.D.)

  2. THE VARSITY DRAG (De Sylva-Brown - Henderson)

  3. MUSKRAT RAMBLE (E. Ory)

  4. 12th STREET RAG (E.I.Bowman)

  5. HAVAH NAGILAH (P.D.)

  6. ST. JAMES INFIRMAR (J.Primrose)

  7. ATHINA (M.Hadjidakis)

  8. SUNDAY MORNING SHUFFLE (J.Carisi)

  9. BOY ON A DOLPHIN (T.Morakis)

10. FARFARA (P.D.)

11. ISE TO LIMANI MOU (N.Gounaris)

12. ERUZA (J.Carisi)

Ακούστε από αυτόν το δίσκο  δύο τραγούδια. Για να τον βρείτε, λίγο δύσκολο, έως αδύνατο.

Gus Vali. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αυγουστίνος Βάλης. Οι γονείς του ήταν Έλληνες από τον Μαρμαρά της Μικράς Ασίας. Μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. Αποφοίτησε από το Κολέγιο του Μανχάταν και έγινε αμέσως επαγγελματία μουσικός.

Ξαφνιάζει το ξεκίνημά του, όπου έπαιζε σαξόφωνο, φλάουτο και κλαρίνο στις μεγάλες Αμερικανικές ορχήστρες των Artie Swaw, Louis Prima, Ian Augoust, Jonny Long, Sonny Dunham. Η αγάπη του, όμως, για την ελληνική μουσική και για τη μουσική της Μέσης Ανατολής τον ώθησαν στο να δημιουργήσει την ορχήστρα που θα υπηρετούσε το δικό του όραμα. Μια ορχήστρα με κύρος που θα έπαιζε ελληνική, κυρίως, μουσική αλλά και μουσικές του κόσμου με μια Αμερικανική αισθητική.

Το πρώτο ηχητικό δείγμα καταγράφηκε στη Νέα Υόρκη, τον Απρίλιο του 1958 και ήταν το ονειρικό «Μαρόκο» και ο Gus Vali είχε δημιουργήσει ένα Modern Ethnic σχήμα, που για τα επόμενα 15 χρόνια θα ήταν περιζήτητο και θα εμφανίζονταν στα καλλίτερα κέντρα της Αμερικής και του Καναδά.

Μουσικοί που αποτέλεσαν το βασικό πυρήνα της ορχήστρας του Gus Vali, ήταν ο μπασίστας Luis Bareiro, οι περκασιονίστες Chet Amsterdam, John Yelezian και ο πιανίστας και αργότερα παραγωγός Norman Gold, ενώ φιλοξενήθηκαν εκατοντάδες μουσικοί, ξένοι και Έλληνες, όπως ο Σταύρος Τζουανάκος, ο Ιορδάνης Τσομίδης, ο Μίλτον Στάμος, ο Πέτρος Νικολάου, ο Χρ. Χριστόπουλος (το δεξί χέρι του Δημ. Στεργίου – Μπέμπη στην Αμερική) και πολλοί άλλοι.

Αυτή η Ελληνοαμερικανική ορχήστρα, όπως ξεκίνησε στα χρόνια της δεκαετίας του ΄50, μετεξελίχθηκε προς τα τέλη της δεκαετίας του ΄60, σε ένα belly dance συγκρότημα, όπου εναλλάσσονταν πια, όχι τόσο συχνά, Έλληνες μουσικοί όσο και Αρμένιοι, Τούρκοι, Ισραηλίτες, Άραβες, Αιγύπτιοι με ούτια, κανονάκια, τουμπερλέκια και βιολιά. Η εποχή των μπουζουκιών είχε παρέλθει και το ρεύμα, που χρόνια μετά, θα ονομαζόταν ethnic και θα κυρίευε κάποτε τον κόσμο, ανέτειλε.

 Ο Gus Vali είναι, ίσως, η πιο ενδιαφέρουσα και ανεξιχνίαστη περίπτωση Ελληνοαμερικανού μουσικού μετά το ΄60. Στην Ελλάδα αγνοείται εντελώς η ύπαρξή του. Σήμερα, ζει στη Νέα Υόρκη.

Το βιογραφικό είναι από τον Βαγγέλη Αρναουτάκη που είχε, μαζί με τον Μωϋσή Ασέρ, την επιμέλεια του cd, που κυκλοφόρησε  η δισκογραφική "Άνοδος" το 1997. Η μετάφραση έγινε από τον Βαγγέλη Κασελάκη. Δυσεύρετο cd αφού η εταιρία έχει κλείσει.

Δείτε το σχετικό βίντεο που τραγουδάει ο ίδιος σε ένα μικρό αφιέρωμα, με την ευκαιρία Ελληνικής παρέλασης στην 5η Λεωφόρο τη Ν. Υόρκης, στις 18 Απριλίου 2010. 
http://www.youtube.com/watch?v=xIQTfM4SSzQ&feature=related

 This is a video of the Great Gus Vali, who graced the Stage, Sunday, April 18, 2010, at the Greek Parade, in New York City, on 5th Ave.
Unfortunately the venue did not afford Gus Vali, the opportunity to appear w/ a full band, however just seeing Mr. Vali, once again after so many years, brought a flood of memories, emotions, and tears to all of us.
Even though he played for what only seemed a few seconds, it was enough to transform everyone back to the 1950's when this type of music was most popular, and played by many bands, and Greek clubs, that were on almost every corner of 8th Ave in New York City, from 29th to 42nd Street, and at all weddings, baptisms, and celebrations, before the age of the flat, 1-2 dimensional DJ music that has became popular. There was nothing like the stereophonic live 3D sound, of a Gus Vali Performance or recording.
Thank You Gus, for coming on stage so we could hear, see you, and experience once again all the fond memories, and emotions only someone like you could instill. Hopefully you could also see, appreciate, and experience the love, and admiration we still hold for you..
We will never forget you, the music, sounds, and happiness, you, and your recordings have given us from the early 1950's, through today..
God Bless You!! Kali Dynami! And Stin Ygia Sou, Always..

Το άλμπουμ Chimera (Χίμαιρα) είναι μοναδικό, ένα από τα πιο trendy άλμπουμ με ανάμειξη ροκ και τζαζ με την ανατολίτικη μουσική (Έτσι το χαρακτηρίζει το "Καφέ Σεβάχ")

CHIMERA [A FANTASY IN JAZZ / ROCK / MID-EAST SOUNDS

 American-born of Greek parents, Gus Vali studied at the Manhattan School of music and performed with Louis Prima, Artie Shaw, Johnny Long, Sonny Dunham, and Jan August. Leading his own group, he became the leading exponent of authentic Greek music, including its overlap with the traditions of neighboring regions. Accomplished on the flute, clarinet, and saxophone, he brings a unique Greek sensibility to a field dominated by artists considered more "oriental." Through various labels and projects Vali tried many different styles and featured different vocalists. During his late period as "Admiral of the Navel Academy," his exotic flute meshed wonderfully with the oud of George Mgrdichian.

Gus Vali's records are important for several reasons. First, he is the chief exponent of the Greek variety of oriental music. Second, his leadership with flute and clarinet are unusual in a field dominated by oud and derbecki players. Third, Chimera is singular, one of the hippest albums blending rock and jazz with oriental music.

 MEMBERS: Gus Vali (tenor saxophone, soprano C clarinet) * Joe Farrell (tenor saxophone, soprano flute) * Joe Beck (guitar) * Charlie Palmieri (Fender Rhodes piano) * Steve Gadd (drums) * George Mgrdichian (oud) * Mohamed El Aakad (kunun) * Bernie Leighton (piano) * Tony Price (tuba) * Chet Amsterdam (bass) * Frank Malabe (conga drum) * Johnny Valentine (guitar, dudook, tambur, zurna) * George Mangas (buzukie) * Sourian Baronian (G clarinet, dumbek, dudook)

Πηγή: hippy-djkit

Ακούστε δύο τραγούδια από το δίσκο και αναζητείστε τον. Δεν θα τον βρείτε εύκολα.

Mustafa

Nots

Άλλος ένας δίσκος του Gus Vali, όταν ήταν νέος και ωραίος "OLI MAZI". Εμφανίστηκε στη δισκογραφία και με το όνομα "Chris Vardakis. Μάλλον για "ασυμφωνία" συμφερόντων των δισκογραφικών ετερειών.

   1.THELO KITRINA NA VALIS

   2.ISTE GINEKES

  3.WALTZ MEDLEY(PERISTERI-TA DIKA  SOU TA MATIA-TO REFRAIN THS AGAPIS)

  4.AYTOS

  5.TA PALAMAKIA

 6.MEDLEY (EGIOTISSA-OPIOS EGHI YIA KAI NEIATA-GERAKINA)

  7.MEDLEY (ISE TO LIMANI MOU-SAN KITO TA MATIA SOU-ANDIO ATHENA)

  8.MIN THARIS

  9.ENA KARAVE APO TI CHIO

10.KAPETANA ANDREA ZEMPO

Ακούστε τρία τραγούδια από το δίσκο "OLI MAZI"

Άλλοι σύνδεσμοι για τον Gus Vali
Record Fiend
Καφέ Σεβάχ
Hip Wax

Μελοποιημένοι ποιητές

1.Νίκος Εγγονόπουλος (21 Οκτωβρίου 1907 - 31 Οκτωβρίου 1985)

 Ο Νίκος Εγγονόπουλος του Παναγιώτου ήταν Έλληνας καθηγητής του Ε.Μ. Πολυτεχνείου, ζωγράφος, σκηνογράφος και ποιητής. Θεωρείται ένας από τους μείζονες εκπροσώπους της γενιάς του '30, ενώ αποτέλεσε και έναν από τους κύριους εκφραστές του υπερρεαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα. Το έργο του περιλαμβάνει ακόμα μεταφράσεις, κριτικές μελέτες και δοκίμια. Ποιήματα του Εγγονόπουλου έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά, ισπανικά, δανικά, πολωνικά, ουγγρικά και τη βενετική διάλεκτο. Επιπλέον έχουν μελοποιηθεί από το Νίκο Μαμαγκάκη και τον Αργύρη Κουνάδη, ο οποίος έγραψε τη μουσική υπόκρουση στο ποίημα Μπολιβάρ για το δίσκο της εταιρίας Διόνυσος, σε απαγγελία του ίδιου του Εγγονόπουλου.Το έτος 2007 ανακηρύχθηκε από τον καλλιτεχνικό κόσμο της χώρας ως "Έτος Ν. Εγγονόπουλου".

Συνέχεια ΕΔΩ

http://www.engonopoulos.gr/

Ν.Εγγονόπουλος ΕΔΩ 

Πολιτικό Καφενείο ΕΔΩ 

Τραγούδια στο ΙΝΦΟ ΣΤΙΧΟΙ 

2.Νίκος Γκάτσος (8 Δεκεμβρίου 1911 – 12 Μαϊου 1992) 

Ο Νίκος Γκάτσος γεννήθηκε στην Ασέα Αρκαδίας από τους αγρότες Γεώργιο Γκάτσο και Βασιλική Βασιλοπούλου. Σε ηλικία πέντε ετών έμεινε ορφανός από πατέρα, ο οποίος, από τους πρώτους μετανάστες στην Αμερική, πέθανε στο πλοίο και τον πέταξαν στον Ατλαντικό.

Τέλειωσε το Δημοτικό στην Ασέα και το Γυμνάσιο στην κοντινή Τρίπολη, όπου γνώρισε τα λογοτεχνικά βιβλία, τις μεθόδους αυτοδιδασκαλίας ξένων γλωσσών, το θέατρο και τον κινηματογράφο. Έτσι, όταν το 1930 μετέβη στην Αθήνα για να εγγραφεί στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (διέκοψε μετά το δεύτερο έτος), ήξερε αρκετά καλά Αγγλικά και Γαλλικά, είχε μελετήσει τον Παλαμά, τον Σολωμό και το δημοτικό τραγούδι και παρακολουθούσε τις νεωτεριστικές τάσεις στην ποίηση της Ευρώπης.

Στην Αθήνα εγκαταστάθηκε με τη μητέρα του και την αδερφή του και άρχισε να έρχεται σε επαφή με τους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής. Πρωτοδημοσίευσε ποιήματά του, μικρά σε έκταση και με κλασικό ύφος, στα περιοδικά "Νέα Εστία" (1931-32) και "Ρυθμός" (1933). Την ίδια περίοδο δημοσίευσε κριτικά σημειώματα στα περιοδικά "Μακεδονικές Ημέρες", "Ρυθμός" και "Τα Νέα Γράμματα" (για τον Κωστή Μπαστιά, την Μυρτιώτισσα και τον Θράσο Καστανάκη αντίστοιχα), ενώ αργότερα συνεργάστηκε με τα "Καλλιτεχνικά Νέα" και τα "Φιλολογικά χρονικά". Καθοριστική υπήρξε η γνωριμία του με τον Οδυσσέα Ελύτη το 1936. Συνδέθηκε με το ρεύμα του ελληνικού υπερρεαλισμού.
Συνέχεια ΕΔΩ 
http://gatsosnikos.blogspot.com/   
ΑRCADIA ΕΔΩ 
Τραγούδια  στο ΙΝΦΟ ΣΤΙΧΟΙ

για το facebook ΕΔΩ

3.Φώτης Αγγουλές (1910 - 28 Μαρτη 1964)

Του Δημήτρη Γκιώνη (από Ελευθεροτυπία)

Ο Φώτης Αγγουλές γεννήθηκε στον Τσεσμέ, στα παράλια της Μικράς Ασίας, απέναντι από τη Χίο. Ψαρομανάβης ο πατέρας του, Αγγουλές το παρατσούκλι του, που ο Φώτης προτίμησε από το Χονδρουδάκης, το πραγματικό τους επώνυμο. Με τον πόλεμο του 1914-18 και το διωγμό των χριστιανών της Τουρκίας, η οικογένεια πέρασε στη Χίο, όπου κι εκεί ο πατέρας ασχολήθηκε με την ψαρομαναβική.
Καλός στα γράμματα ο Φώτης, αλλά άτακτος. Έβγαλε δεν έβγαλε τη Β' Δημοτικού. Μια μέρα, όταν ο δάσκαλος τον φώναξε στον πίνακα, πήδηξε από το παράθυρο και δεν ξαναπάτησε. Προτίμησε, για την ώρα, να βοηθάει τον πατέρα του.
Σε ηλικία 14-15 χρόνων διάβασε κάποιο ποίημα σε εφημερίδα, εντυπωσιάστηκε κι άρχισε να σκαρώνει στίχους. Άφησε τον πατέρα του και τα ψάρια και πήγε μαθητευόμενος τυπογράφος στην τοπική εφημερίδα «Ελευθερία», όπου γνωρίστηκε και με νέους διανοούμενους της περιοχής.
Και κάποια στιγμή, ενώ η Ελλάδα δοκιμαζόταν από πολιτικές και πολεμικές αναταραχές, αρχίζει να δημοσιεύει τα δικά του ποιήματα. Ένα σατιρικό του ποίημα κατά του δικτάτορα Μουσολίνι στην εφημερίδα «Αλήθεια» τον οδηγεί από την ντόπια εξουσία στο δικαστήριο. Αθωώνεται, αλλά είναι πια σημαδεμένος αριστερός και «επικίνδυνος» ώς το θάνατό του.
Ακολουθεί μια περιπετειώδης ζωή: στράτευση, Μέση Ανατολή, βοηθητικός λόγω φρονημάτων, σαλπιστής, ασυρματιστής, αποσπασμένος στην Ιερουσαλήμ, να τυπώνει στο τυπογραφείο του Πατριαρχείου το στρατιωτικό ψυχαγωγικό περιοδικό «Ελλάς».
Συνέχεια ΕΔΩ
Βιογραφικό από το Δ.Σέρβο (Ριζοσπάτης) ΕΔΩ 
για το facebook ΕΔΩ 
Τραγούδια στο ΙΝΦΟ ΣΤΙΧΟΙ

4.Νικηφόρος Βρεττάκος (1 Ιανουαρίου 1912 - 4 Αυγούστου 1991)

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος Γεννήθηκε στις Κροκεές Λακωνίας. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στο πατρικό του κτήμα στην Πλούμιτσα, κοντά στον Ταΰγετο και τα μαθητικά του στις Κροκεές και το Γύθειο, από το Γυμνάσιο του οποίου αποφοίτησε. Νέος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για σπουδές που δεν πραγματοποίησε και άσκησε διάφορα επαγγέλματα ως ιδιωτικός υπάλληλος (1930-1938) και έπειτα ως δημόσιος υπάλληλος (1938-1947) και ως φιλολογικός συντάκτης περιοδικών και εφημερίδων. Πήρε μέρος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41 και ύστερα στην Εθνική Αντίσταση. Το 1954 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στον Πειραιά. Την περίοδο της δικτατορίας (1967-74) έζησε αυτοεξόριστος σε χώρες της Ευρώπης.

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος είναι ένας σημαντικός σύγχρονος Έλληνας ποιητής, που διακρίνεται για τον βαθύτατο ανθρωπισμό της ποίησής του και την ιδιομορφία των εμπνεύσεών του. Ποιήματά του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Υπήρξε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Πήρε μέρος σε πολλά ποιητικά συνέδρια και φεστιβάλ στο Λονδίνο, στην Αχρίδα της τότε Γιουγκοσλαβίας κ.α. Τιμήθηκε με δύο Πρώτα Κρατικά Βραβεία (1940 και 1956), το Βραβείο Εθνικής Αντίστασης (1945), το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (1976), με το βραβείο Ουράνη κ.ά. Το 1980 πραγματοποίησε τα αποκαλυπτήρια του μνημείου του «αγνώστου ναυτικού» στο λιμάνι του Γυθείου.

Το 1987 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ήταν κάτοικος Αθηνών (οδός Φιλολάου) και ομιλούσε Γαλλικά και Ιταλικά. Ο Νικηφόρος Βρεττάκος απεβίωσε στις 4 Αυγούστου του 1991. Ο Δήμος Αθηναίων απονέμει ένα λογοτεχνικό βραβείο στη μνήμη του. Το Αρχείο του έχει δωρηθεί και σώζεται στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σπάρτης.

Συνέχεια ΕΔΩ

Περισσότερα στο "Τέχνη και Ποίησις" ΕΔΩ 

Τραγούδια στο ΙΝΦΟ ΣΤΙΧΟΙ

5.Ανδρέας Εμπειρίκος (2 Σεπτέμβρη 1901 - 3 Αυγούστου 1975)  

Ο Ανδρέας Εμπειρίκος, απόγονος της παλιάς οικογενείας των  Μπειρίκων της Άνδρου και της κατά το ήμισυ ρωσικής καταγωγής Στεφανίας Κυδωνέως, γεννήθηκε στη Βράιλα της Ρουμανίας το 1901. Το 1908 η οικογένειά του εγκαθίσταται οριστικά πλέον στην Αθήνα, όπου ο ποιητής τελειώνει τις γυμνασιακές του σπουδές. Μετά από φοίτηση ενός έτους στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1919-1920), διακόπτει τις σπουδές του και φεύγει για την Ελβετία, προκειμένου να ασχοληθεί με τις οικονομικές επιστήμες.

 Καθ' όλη τη δεκαετία του 1920 κινείται μεταξύ Ελβετίας, Λονδίνου και Παρισιού, για να εγκατασταθεί τελικά το 1925 στη γαλλική πρωτεύουσα, όπου και θα ασχοληθεί συστηματικά με τη ψυχανάλυση, την οποία θα μελετήσει όχι μόνο ως θεωρία, αλλά και ως πρακτική και θεραπευτική. Καθοριστική υπήρξε η γνωριμία του με το Rene Laforgue, μέλος της νεοσύστατης «Ψυχαναλυτικής Εταιρείας Παρισιού».

Συνέχεια ΕΔΩ 

Βικιπαίδεια ΕΔΩ

"Εις την Οδόν των Φιλελλήνων" Απαγγέλει ο ίδιος ΕΔΩ

Τραγούδια στο ΙΝΦΟ-ΣΤΙΧΟΙ

6.Κώστας Καρυωτάκης (30 Οκτωβρίου 1896 – 21 Ιουλίου 1928)

Ο Κώστας Καρυωτάκης ήταν Έλληνας ποιητής και πεζογράφος. Γεννήθηκε στην Τρίπολη στις 30 Οκτωβρίου 1896 και αυτοκτόνησε στην Πρέβεζα το απόγευμα της 21ης Ιουλίου 1928. Θεωρείται ως ο κυριότερος εκφραστής της σύγχρονης λυρικής ποίησης και τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από τριάντα γλώσσες. Η ποίησή του διδάσκεται σε αρκετά Πανεπιστήμια της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού. Για το έργο του έχουν γραφεί εκατοντάδες εργασίες και βιβλία, πραγματοποιήθηκαν δε δεκάδες ειδικά συνέδρια.

Ήταν δευτερότοκο παιδί του νομομηχανικού Γεώργιου Καρυωτάκη, με καταγωγή από τη Συκιά Κορινθίας, και της Αικατερίνης Σκάγιαννη από την Τρίπολη. Στο σπίτι που γεννήθηκε ο ποιητής ,εκεί σήμερα στεγάζεται η διοίκηση του εκεί Πανεπιστημίου. Είχε μία αδελφή ένα χρόνο μεγαλύτερή του, τη Νίτσα, που παντρεύτηκε το δικηγόρο Παναγιώτη Νικολετόπουλο, και έναν αδελφό μικρότερο, το Θάνο, που γεννήθηκε το 1899 και σταδιοδρόμησε ως τραπεζικός υπάλληλος. Λόγω της εργασίας του πατέρα του, η οικογένειά του αναγκαζόταν να αλλάζει συχνά τόπο διαμονής. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη Λευκάδα, το Αργοστόλι, τη Λάρισα, την Πάτρα, την Καλαμάτα, την Αθήνα (1909-1911) και τα Χανιά όπου έμειναν ως το 1913 λόγω των συνεχών μεταθέσεων του πατέρα του. Στην εφηβική του ηλικία 1909-1911 βρέθηκε στην Αθήνα και από το 1911-1913 στα Χανιά. Εκεί ερωτεύτηκε την Άννα Σκορδύλη. Αποφοίτησε το 1913 από το 1ο Γυμνάσιο Χανίων με βαθμό «λίαν καλώς». Από νεαρή ηλικία, περίπου δεκαέξι ετών, δημοσίευε ποιήματά του σε παιδικά περιοδικά, ενώ το όνομά του αναφέρεται και σε διαγωνισμό διηγήματος της Διαπλάσεως των παίδων.

Συνέχεια ΕΔΩ

Περισσότερα σε πολυτονικό ΕΔΩ

Βιογραφικά, φωτογραφίες, ποιήματα ΕΔΩ

Η τελευταία επιστολή πριν την αυτοκτονία ΕΔΩ

Τραγούδια στο ΙΝΦΟ ΣΤΙΧΟΙ

7.Μαρία Πολυδούρη (1 Απρίλη 1902 - 29 Απρίλη 1930)

Η Μαρία Πολυδούρη  γεννήθηκε  στη Καλαμάτα. Όταν τέλειωσε το γυμνάσιο στη πατρίδα της γράφτηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών χωρίς όμως ποτέ να πάρει πτυχίο. Διορίστηκε υπάλληλος κι εργάστηκε σε διάφορες νομαρχίες, παράλληλα έγραφε ποιήματα. Το 1927 ταξίδεψε στο Παρίσι, αλλά γύρισε άρρωστη από φυματίωση. Τελικά μπήκε στο νοσοκομείο Σωτηρία, αλλά ήτανε πλέον αργά. Το 1930 πέθανε 28 χρονών.
     Έγραψε δυο ποιητικές συλλογές: «Τρίλιες Που Σβήνουν» κι «Ηχώ Στο Χάος». Η ζωή κι η ποίησή της ήταν επηρεασμένη από την άτυχη σχέση της με τον Καρυωτάκη, γνωστό πεισιθάνατο ποιητή των «Νηπενθών». Δεν έζησε αρκετά ώστε να ολοκληρώσει τη ποιητική της προσπάθεια. Οι στίχοι της είν' ατημέλητοι και τους διακρίνει μελαγχολία, ρέμβη και διάθεση για φυγή.
     Είναι μια μορφή πολύ δύσκολης αντιμετώπισης. Γιατί ενώ έλκει ισχυρά το μελετητή, να τη πλησιάσει και να εμβαθύνει στη προσωπικότητά της, την ίδια στιγμή δε τον βοηθάει, καθώς ήρθε κι έφυγε από τη ζωή σαν αστραπή, χωρίς να προσγειωθεί κι υπάρξει σα συνηθισμένος άνθρωπος. Όταν ακολουθήσουμε τη πορεία του βίου της, αν μελετήσουμε τη ποίησή της, όταν εντρυφήσουμε λέξη προς λέξη, στα ημερολόγιά της και των ανθρώπων που την αγάπησαν και τη γνώρισαν, όταν η σκέψη μας είναι κατάμεστη απ' όλ' αυτά τα συγκεντρωμένα στοιχεία, τότε δηλαδή που ο μελετητής πιστεύει πως είν' έτοιμος να καταστρώσει τα συμπεράσματά του, τότε ακριβώς αντιλαμβάνεται πόσο προβληματική παρουσιάζεται η προσωπικότητα της.

Συνέχεια, στο "περί...γραφής" blog  ΕΔΩ

Η Λιλή Ζωγράφου γράφει για Πολυδούρη και Καρυωτάκη ΕΔΩ 

Ανεπίδοτη (τελευταία) επιστολή της Μαρίας Πολυδούρη ΕΔΩ 

Τραγούδια στο ΙΝΦΟ ΣΤΙΧΟΙ 

 

8.Μιχάλης Κατσαρός (1919 – 1992)

Κατσαρός λέγομαι, επίθετον παραληφθέν από ετών, ποιητής το επάγγελμα στίχων κι' ακόμα ποιητής ωδών και τραγουδιών. Ας πω και για μένα όπως ρήτωρ για την Μαρία από άμβωνα κρητικόν. Όχι ποιος είμαι και τι ζητώ αλλά τι κάνω μία μέρα.

Πιστέψατέ με ξυπνώ σε σεντόνια όπου τα υφαίναν ειδικώς για ηδονή και πλένω το πρόσωπό μου.

Μετά περπατώ σε αλλέες πάρκα δρόμους καφετηρίες μετά μπαίνω σε τρόλεϋ λεωφορεία τραίνα και εστιατόρια θαυμάζω κότες ψητές ίστερ λαμ πομ ντε τερ βόδια αρνιά αρακά κατάλογοι μαγειρείων ρεστωράν και γράφω: 0 + 0 = 0.

Πιστέψατέ με γράφω ποιήματα όπως αυτό το βιβλίο και το άλλο και πάω στο σινεμά βλέπω το έργο βλέπω το γήπεδο βλέπω τη σκηνή θεάτρου.

Το βράδυ πάντα γράφω επιστολές σε φίλους εραστές και γυναίκες με χρυσά φύλλα συκής ντροπής και αργά τα μεσάνυκτα κοιμάμαι τέλειωσε η ημέρα έζησα και διηγούμαι σαν ποιητής και γω για μένα.

Τι να προσθέσω, ότι όλη η μέρα είχε από μένα κατέβει ότι ο ήλιος έλαμπε και ότι έζησα σαν Ντενίσοβιτς μια μέρα;

Αν είναι περίεργη τότε φορέστε μια κάπα και όλοι, ας κατεβείτε επιτέλους να ζήσετε πάλι αυτή τη δική μου μέρα.

Κατσαρός λέγομαι. Πιστέψτε με, δεν θα με συναντήσετε.

Περισσότερα στο Ανθολόγιο Αυτοβιογραφικών Κειμένων  ΕΔΩ

Βιογραφία-Εργογραφία στο  greekbooks.gr

"Κατά Σαδδουκαίων" απαγγελία στο Ηρώδειο (1988) ΕΔΩ 

"Αντισταθείτε" απαγγελία από τον ίδιο ΕΔΩ 

Τραγούδια στο ΙΝΦΟ ΣΤΙΧΟΙ


 

ANAPARASTASIS - ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ / JANNI CHRISTOU - ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Anaparastasis: Life And Work of Jani Christou (1926-1970)
a documentary by Costis Zouliatis

Even though today he remains a great stranger, Jani Christou (1926-1970) stands among the greatest figures of the 20th century music avant-garde. His work is characterized by a rare uniformity and consistency, regarding not only the pioneering means which he introduced in the world of sounds and the innovatory music systems, but also his own philosophical universe which runs through and inspires his compositions: the myth, the transcendent, the mysticism, the primordial, the ritual, the unapproachable, the panic, the hysteria... With Christou's early death in a tragic accident, on his birthday, in January 8th 1970, the world of contemporary music lost one of the most thrilling and provocative talents.
The documentary attempts to illustrate the personality and the spirit of this great thinker of art and follow the path of his short life, which has always been interwoven with art and his meaning of offering to humanity and civilization. Through the presentation of composer's works and rare audiovisual documents, as well as interviews with all the creative and friendly circle in which Christou was linked, the film toils to bring us closer to the mystery that this great artist left behind and, at a second reading, sets the concern for all the great moments of art that sometimes historical and era circumstances hide in their shadows.

Director & researcher: Costis Zouliatis
Editing: Kleitos Kyriakides
Sound: Dimitris Miyakis
(c) 2004-2011, Costis Zouliatis & G.A.L.P. Pictures

Δείτε το συναρπαστικό Trailer διάρκειας 10 λεπτών!

Anaparastasis: Η ζωή και το έργο του Γιάννη Χρήστου (1926-1970)
ένα ντοκιμαντέρ του Κωστή Ζουλιάτη

Ο Γιάννης Χρήστου (1926-1970) συγκαταλέγεται στις μεγάλες μορφές της μουσικής πρωτοπορίας του 20ου αιώνα, αν και ουσιαστικά αποτελεί σήμερα έναν μεγάλο άγνωστο. Το έργο του χαρακτηρίζεται από σπάνια ενότητα και συνέπεια, τόσο ως προς τις πρωτοποριακές τομές που εισήγαγε στον κόσμο των ήχων και στα καινοτόμα μουσικά συστήματα, όσο και ως προς το φιλοσοφικό του σύμπαν το οποίο εμπνέει και διαπνέει τις συνθέσεις του: ο μύθος, το υπερβατικό, ο μυστικισμός, το αρχέγονο, η τελετουργία, το απρόσιτο, ο πανικός, η υστερία... Με τον πρόωρο θάνατό του σε τραγικό δυστύχημα την 8η Ιανουαρίου του 1970, ανήμερα των γενεθλίων του, ο κόσμος της σύγχρονης μουσικής στερείται ένα από τα πλέον συναρπαστικά και προκλητικά ταλέντα του.

Η ταινία αποπειράται να σκιαγραφήσει την προσωπικότητα και το ιδιαίτερο πνεύμα αυτού του μεγάλου στοχαστή της τέχνης και να ακολουθήσει τη διαδρομή της σύντομης ζωής του, η οποία πάντοτε ήταν συννυφασμένη με την τέχνη του και την προσφορά του στην ανθρωπότητα και τον πολιτισμό.
Μέσα από την παρουσίαση της εργογραφίας του συνθέτη, με σπάνια οπτικοακουστικά ντοκουμέντα, αλλά και συνεντεύξεις με όλο σχεδόν το δημιουργικό και φιλικό κύκλο με τον οποίο συνδέθηκε, το ντοκιμαντέρ αυτό αγωνιά να μας φέρει πιο κοντά στο μυστήριο που άφησε πίσω του ο σπουδαίος δημιουργός και να μας κάνει να αναρωτηθούμε για όλες τις μεγάλες στιγμές της τέχνης που συνήθως οι εποχικές συγκυρίες κρύβουν στη σκιά τους.

Σκηνοθεσία, Έρευνα: Κωστής Ζουλιάτης
Μοντάζ: Κλείτος Κυριακίδης
Ήχος: Δημήτρης Μυγιάκης

website
http://anaparastasis.info/

youtube
http://www.youtube.com/user/AnaparastasisDoc

vimeo
http://www.vimeo.com/anaparastasis

facebook
http://on.fb.me/jYMCrb

twitter
http://twitter.com/anaparastasis

Anaparastasis 

Από το: iNews.gr / Συντάκτης: Ηλίας Πυκνάδας

H ζωή και το έργο του του πρόωρα χαμένου Γιάννη Χρήστου – της μεγάλης αυτής μορφής της μουσικής πρωτοπορίας του 20ου αιώνα – είναι το αντικείμενο του ντοκιμαντέρ που δημιουργεί αυτή την περίοδο o Κωστής Ζουλιάτης.  Ας πάρουμε μια πρόγευση αλλά και ας ανταποκριθούμε στο κάλεσμα του δημιουργού για οικονομική ενίσχυση.

Πέρα από το γεγονός λοιπόν ότι αναμφίβολα ο Γιάννης Χρήστου υπήρξε ο μεγαλύτερος των πρωτοπόρων της σύγχρονης μουσικής, αφήνοντας πίσω του έργα αλλά και μύθο, αποτελεί στην ουσία και έναν “άγνωστο” για το ευρύ κοινό και σίγουρα δεν γνώρισε και την καταξίωση που του αρμόζει, όπως ο Ιάννης Ξενάκης.

Γεννημένος το 1926 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από Έλληνες γονείς, έως τον αιφνίδιο θάνατό του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 1970 την ημέρα μάλιστα τον γενεθλίων του, ο Χρήστου άφησε πίσω του ένα σημαντικό αλλά και ανολοκλήρωτο  έργο αλλά και μία σύντομη και ταυτόχρονα συναρπαστική ζωή, η οποία σφυρηλατήθηκε δίπλα σε άλλους ιστορικά μεγάλους όπως οι Ludwig Wittgenstein, Bertrand Russell, Hans Ferdinand Redlich, Carl Jung, Στέφανος Βασιλειάδης και Κάρολος Κουν.

Ο Κωστής Ζουλιάτης - πάντα δραστήριος και  γνώριμός μας κυρίως από τους Night On Earth και τους Paracrousis αλλά και από τις πολλές άλλες δουλειές του ως μουσικός του αυτοσχεδιασμού και μουσικός επιμελητής θεατρικών παραστάσεων και μικρού μήκους ταινιών – έχει αφιερώσει τα τελευταία 10 χρόνια σχεδόν της ζωής του στην έρευνα του έργου και της ζωής του Γιάννη Χρήστου. Μάλιστα, είναι και υποψήφιος διδάκτωρ στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο (Κέρκυρα) με θέμα τη φιλοσοφική σκέψη του Γιάννη Χρήστου, όπως αυτή προκύπτει από τα χειρόγραφά του.

Ως work-in-progress,  ο Ζουλιάτης έχει παρουσιάσει αποσπάσματα των ντοκουμέντων που έχει καταγράψει ή έχουν βρεθεί στα χέρια του, στο πλαίσιο διαλέξεων και παρουσιάσεων αρκετές φορές από το 2005 έως και σήμερα. Πλέον όμως, για πρώτη φορά, στη νέα ολοκληρωμένη μορφή του μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ “Anaparastasis“πρόκειται να συγκεντρωθούν και να συνδεθούν όλες οι αναφορές, πληροφορίες, τεκμήρια και ντοκουμέντα που έχουν παρουσιαστεί μέχρι τώρα, μαζί με υλικό που έχει προκύψει από τη συνεχή έρευνα στο Αρχείο Χρήστου, καθώς και σπάνιο αρχειακό υλικό από τηλεοπτικά αφιερώματα και θεατρικά αρχεία.

Υπογράφοντας την έρευνα και την σκηνοθεσία ο Κωστής Ζουλιάτης επιχειρεί  για πρώτη φορά μέσα από το “Anaparastasis” να παρουσιάσει σε επίπεδο συνολικής καταγραφής τον βίο και του έργο του σπουδαίου Έλληνα συνθέτη αλλά και την προσωπικότητα και το ιδιαίτερο πνεύμα αυτού του μεγάλου στοχαστή της τέχνης,  ακολουθώντας τη διαδρομή της σύντομης ζωής του Χρήστου, η οποία ήταν πάντοτε συννυφασμένη με την τέχνη του και την προσφορά του στην ανθρωπότητα και τον πολιτισμό.

Στο επίσημο website της ταινίας http://anaparastasis.info μπορείτε να διαβάσετε πολλές περισσότερες πληροφορίες για τον Γιάννη Χρήστου, τον Κωστή Ζουλιάτη και το ντοκιμαντέρ.

Επίσης, και πολύ σημαντικό για την πετυχημένη ολοκλήρωση του ντοκιμαντέρ, είναι το κάλεσμα του δημιουργού του ντοκιμαντέρ για συνεισφορά του κοινού, το οποίο στηρίζουμε και σας παραθέτουμε:

Η ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ TOY KOINOY ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΗ

Ως κοινωνοί του έργου που άφησε παρακαταθήκη ο Χρήστου, αλλά και ως θεατές μιας ταινίας που αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στο έργο αυτό, το κοινό έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει στην παραγωγή της ταινίας. Παρ’ότι παράλληλα γίνονται προσεγγίσεις και επαφές προς ανεύρεση συμπαραγωγών, η συνδρομή από πλευράς κοινού είναι, για πολλούς λόγους, η πλέον σημαντική και καθοριστική: είτε στηρίζοντας μέσω οικονομικής συνεισφοράς (donation) είτε δημοσιοποιώντας και διαδίδοντας με κάθε μέσο και τρόπο την προσπάθεια και τους σκοπούς των δημιουργών. Στην ουσία, μέσω της οικονομικής συνεισφοράς, εξασφαλίζει κανείς ένα αντίτυπο της ταινίας (ή μια εξόχως προνομιακή τιμή αγοράς), ενώ παράλληλα βοηθά αποτελεσματικά στην κάλυψη του κόστους παραγωγής της εκ των προτέρων, κάτι που είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την καλλιτεχνική ακεραιότητα και τεχνική αρτιότητα της όλης κίνησης.

Στο website της ταινίας http://anaparastasis.info, πατώντας στο donate, βρίσκει κανείς αναλυτικές οδηγίες τόσο για τους τρόπους συνεισφοράς όσο και για εκείνα που παρέχονται στον κάθε χορηγό βάσει μιας κλίμακας των χορηγούμενων ποσών. Οι δωρεές γίνονται είτε μέσω PayPal είτε μέσω τραπεζικού λογαριασμού (κατάθεση σε τραπεζικό κατάστημα ή μεταφορά μέσω e-banking).

Τι γράφει ο //ΠαραλληλοΓράφος// 
(Μεταφέρει η Jaquou Utopie) 

 Για πρώτη φορά σε επίπεδο συνολικής καταγραφής του βίου και του έργου του Έλληνα συνθέτη, η προσωπικότητα και το ιδιαίτερο πνεύμα αυτού του μεγάλου στοχαστή της τέχνης συντίθενται μέσα από μια μεγάλου μήκους ταινία-ντοκιμαντέρ -της οποίας την έρευνα και σκηνοθεσία υπογράφει ο Κωστής Ζουλιάτης- ακολουθώντας τη διαδρομή της σύντομης ζωής του Χρήστου, η οποία ήταν πάντοτε συννυφασμένη με την τέχνη του και την προσφορά του στην ανθρωπότητα και τον πολιτισμό

Περισσότερα ΕΔΩ 

Τι γράφει η kathimerini.gr 

Του Ηλια Mαγκλινη

Ο μυστηριώδης Γιάννης Χρήστου

Ενα μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ για τον μεγάλο συνθέτη ολοκληρώνεται αυτή την εποχή

ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ. Κανένας δεν γνωρίζει ποιο θα ήταν το πρόσωπο της σύγχρονης λόγιας μουσικής αν το 1970 δεν χανόταν τόσο πρόωρα και τραγικά ο Γιάννης Χρήστου. Γνωστός στο μουσικόφιλο κοινό για την ηρακλείτεια «Εναντιοδρομία», τον «Επίκυκλο», το «Μυστήριον» κ.ά., ο Χρήστου γεννήθηκε στην Ηλιούπολη, βορειοανατολικά του Καΐρου, το 1926. Επέδειξε από νωρίς ενδιαφέρον στη φιλοσοφία και στο Κέμπριτζ παρακολούθησε μαθήματα των Βίτγκενσταϊν και Μπέρτραντ Ράσελ. Σπούδασε μουσική, περνώντας από τη Ρώμη, ενώ στη Ζυρίχη παρακολούθησε διαλέξεις του Καρλ Γιουνγκ.
Περισσότερα ΕΔΩ
 

Ένα σύντομο βιογραφικό του σκηνοθέτη

Ο Κωστής Ζουλιάτης γεννήθηκε το 1979 στην Αθήνα και μέχρι τώρα έχει καταπιαστεί μόνο με ήχους και εικόνες. Σπούδασε μουσική στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο (Κέρκυρα), όπου επίσης είναι υποψήφιος διδάκτωρ, με θέμα τη φιλοσοφική σκέψη του Γιάννη Χρήστου, όπως αυτή προκύπτει από τα χειρόγραφά του. Είναι ιδρυτικό μέλος διαφόρων μουσικών σχημάτων (Night On Earth, Paracroussis κ.α.) για τα οποία συνθέτει μουσική και συμμετέχει ως μουσικός και αυτοσχεδιαστής, ενώ παράλληλα πραγματοποιεί και σόλο-πιανιστικές εμφανίσεις. Έχει συμμετάσχει σε θεατρικές παραστάσεις ως πιανίστας και μουσικός επιμελητής, έχει συνθέσει μουσική για ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ και έχει σκηνοθετήσει βίντεο-φιλμ μικρού μήκους και μουσικά βίντεο, συμπεριλαμβανομένου ενός μικρού πορτρέτου του σύγχρονου Έλληνα συνθέτη Δημήτρη Δραγατάκη. Η σπουδή του στον κινηματογράφο αφορά το έργο και τις διδαχές των Εντ Γουντ, Αντρέι Ταρκόφσκι και Καραβάτζιο, καθώς και μια συγκλονιστική διάλεξη του διευθυντή φωτογραφίας Κρίστοφερ Ντόιλ. Ως ερευνητής, εργάστηκε για χρόνια πάνω στη ζωή και το έργο του συνθέτη Γιάννη Χρήστου. Έχει υπογράψει τις δημοσιευμένες εργασίες: Μια μουσικολογική προσέγγιση του ‘A Love Supreme’ του Τζον Κολτρέιν και η σημασία του ως μορφή έκφρασης πνευματικού πάθους (2000), Πολιτική και μουσική στα έργα του Λουίτζι Νόνο (2003), Συμβολισμός στη μουσική του Άλμπαν Μπεργκ (2004), Γιάννης Χρήστου – Τ.Σ.Έλιοτ – Πήτερ ντι Σοτουά: Επτά επιστολές για Έξι τραγούδια (2010 – δημοσιευμένη στην περιοδική έκδοση του Εργαστηρίου Ελληνικής Μουσικής του Ιονίου Πανεπιστημίου), Γιάννης Χρήστου: Αλχημιστής των Ονείρων (2010 – δημοσιευμένη στο περιοδικό Δίφωνο).